Indeks giełdowy to „koszyk” spółek dobranych według określonych zasad (np. największe spółki danego kraju czy sektora), który służy jako termometr rynku. Fundusz indeksowy to instrument inwestycyjny, który wykorzystuje pieniądze tysięcy inwestorów, aby kupić wszystkie akcje wchodzące w skład danego indeksu w tej samej proporcji. Nie ma tu ludzkiego zarządzającego, który decyduje, co kupić — algorytm po prostu odwzorowuje indeks.
Dwa rodzaje w zależności od tego, co dzieje się z dywidendami:
- Fundusze dystrybucyjne: wypłacają dywidendy przekazywane przez spółki bezpośrednio na rachunek bieżący inwestora. (Wiąże się to z opodatkowaniem w momencie ich otrzymania).
- Fundusze akumulacyjne: automatycznie reinwestują te dywidendy wewnątrz funduszu, kupując kolejne akcje, co przyspiesza działanie procentu składanego. Są najbardziej efektywne podatkowo w długim terminie.
Zalety:
- Dokładna inwestycja ułamkowa — można zainwestować dowolną, dokładną kwotę, bez konieczności kupowania całych jednostek.
- Idealne do automatycznego DCA: można ustawić comiesięczny przelew, który automatyzuje cały proces.
- Natychmiastowa dywersyfikacja obejmująca setki lub tysiące spółek.
- Minimalne opłaty (0,03–0,20% rocznie).
Wady:
- Wolne — realizacja zlecenia kupna lub sprzedaży może trwać od 2 do 4 dni roboczych.
- Nie znasz dokładnej ceny wejścia, dopóki zlecenie nie zostanie zrealizowane.
Korzyść podatkowa przy transferze (zależy od kraju): w niektórych krajach — między innymi w Hiszpanii — można przenieść środki z jednego funduszu do drugiego bez opodatkowania w tym momencie. Podatek płaci się dopiero w dniu wypłaty środków na rachunek bieżący. Ta korzyść nie występuje we wszystkich krajach ani w przypadku ETF-ów.