In de vorige module leerde je dat Asset Allocation je portefeuille in drie blokken verdeelt: vastrentende waarden, aandelen en alternatieve activa. Nu gaan we kijken wat elk ervan is. We beginnen met vastrentende waarden: je geld uitlenen aan een instelling — een overheid of een bedrijf — in ruil voor terugbetaling op een afgesproken datum plus vaste rente. Het heet 'vastrentend' omdat je, als je de belegging tot de vervaldatum aanhoudt en de emittent betaalt, van tevoren weet hoeveel je ontvangt en wanneer. Het is de meest voorspelbare beleggingscategorie, maar ook niet zonder risico: als degene die het geld leende failliet gaat, kun je een deel of alles verliezen; en als je vóór de vervaldatum moet verkopen, kan de koers gedaald zijn (dat gebeurt als de rente stijgt: in 2022 daalden obligaties wereldwijd met zo'n 16%).
Twee hoofdtypen:
- Staatsschuld (staatsobligaties en kortlopende staatspapieren): Je leent geld aan een land. Die van zeer kredietwaardige overheden behoort tot de veiligste beleggingen ter wereld: de kans dat ze je niet terugbetalen is zeer klein, en het rendement is daarom doorgaans laag. Maar niet alle overheden zijn even kredietwaardig: Griekenland herstructureerde zijn schuld in 2012 en Argentinië heeft al negen keer zijn schuld niet terugbetaald.
- Bedrijfsobligaties: Je leent geld aan particuliere bedrijven. Omdat het faillissementsrisico van een bedrijf groter is, betalen bedrijven je meer rente als compensatie. Hoger rendement, hoger risico.
Je koopt staatsobligaties met 3,5% per jaar. Je leent 1.000 € aan de staat. Na een jaar geeft de staat je 1.035 € terug. Als je in plaats daarvan leent aan een middelgroot bedrijf met 6% per jaar, verdien je meer — maar accepteer je het risico dat dat bedrijf problemen kan hebben met betalen.
Verderop is er een module gewijd aan vastrentende waarden, waar je alle instrumenten in detail ziet, hoe ze worden gewaardeerd en hoe ze in een portefeuille passen.